Wesele Figara

tyrpin_299-dt-1200Q95W9

W dniu 3 maja 2015 roku w Domu Kultury MORS odbyła się premiera opery Wesele Figara Wolfganga Amadeusza Mozarta. Tradycyjnie na zlecenie twórcy tego wspaniałego widowiska – Pawła Adamka, wykonałem obszerny reportaż dokumentując wydarzenia zgodne z libretto tej opery.
Akcja ma miejsce w zamku hrabiego Almavivy w Agaos Frescas ( k. Sewilli). Jest koniec XVIII wieku.

A k t I.
Pokojowiec hrabiego, Figaro, zamierza poślubić Zuzannę, pokojówkę hrabiny. Sam hrabia jednak mając zamiary względem pięknej dziewczyny, wysyła Figara do Londynu, rzekomo w zaufaniu, celem spełnienia bardzo ważnego zadania. W zamku hrabiego zjawia się Marcelina. Niegdyś pożyczyła ona sporą kwotę pieniędzy młodemu Figaro. Ten obiecał ożenek, jeżeli nie będzie w stanie spłacić długu. Teraz więc Marcelina upomina się o spłatę długu. Wtóruje jej lekarz, Bartolo. On też pragnie uregulować długi z Figaro, jednak nie chodzi tu o długi majątkowe. Ponoć Figaro pokrzyżował plany Bartolo co do ręki pięknej hrabiny Rozyny. Ponadto Marcelina jest matką jego dziecka ( zaginionego ), więc gdyby Figaro postanowił nie dotrzymać obietnicy, wówczas Bartolo musiałby ożenić się z Marceliną.
Sytuacje komplikuje jeszcze osoba pazia Cherubina, który jest nazbyt skłonny w kontaktach z kobietami, bowiem zarówno zaleca się do Basi, jak i pokazuje swe wdzięki Zuzannie, a nawet hrabina wpadła mu w oko. Hrabia zdenerwowany postawą Cherubina postanawia oddalić go z dworu, a sprzyja temu przyłapanie go z Basią na osobności. Cherubin prosi o wstawiennictwo u hrabiny Zuzannę ( aria: Non so piu). Nadchodzi jednak hrabia. Cherubin ukrywa się pod krzesłem i mimo woli słyszy na jakie zaloty względem Zuzanny stać hrabiego. Gdy hrabia odkrywa kryjówkę Cherubina jego złość sięga granic. Zuzanna i Figaro jednak wstawiają się za paziem wskutek czego hrabia zamiast na banicję skazuje Cherubina na patent oficerski ( służba w pułku) pod warunkiem, że z zamku wyjedzie tego samego dnia. Na koniec aktu Figaro wyśpiewuje blaski i cienie służby w wojsku w arii Non piu andrai.

A k t II.
Hrabina prosi Amora – bożka miłości o to aby przywrócił żarliwość serca jej męża, który nieustannie oskarża ja o zdradę. Wkrótce przybywają Figaro i Zuzanna, którzy świadomi podstępów hrabiego wraz z hrabina postanawiają zastawić na niego pułapkę. Zuzanna określa czas spotkania na wieczór w parku, natomiast zamiast niej ma pójść przebrany Cherubin. Gdy sprawa wyjdzie na jaw, hrabia by uniknąć ośmieszenia będzie musiał zezwolić na ślub Figaro i Zuzanny. Piękna aria Voi che sapete jest wykonywana przez Cherubina podczas zakładania szat niewieścich w komnacie hrabiny. Jednak słychać pukanie do drzwi: to hrabia zazdrosny o hrabinę. Cherubin chowa się w alkowie, jest strąca przedmiot, który wzbudza podejrzenia hrabiego. Gdy hrabina odmawia otwarcia alkowy, hrabia udaje się po narzędzia, zabierając ze sobą hrabinę, aby nie mogła wypuścić „kochanka” . W tym czasie zjawia się Zuzanna, która uwalnia Cherubina. ten wyskakuje przez okno, a Zuzanna zamyka się w miejsce pazia. Gdy przychodzi hrabia otwierając drzwi alkowy dostrzega Zuzannę i już przeprasza żonę, gdy wchodzi ogrodnik, twierdząc, iż ktoś wyskakujący przez okno zniszczył kwiaty. Figaro bierze winę na siebie. Wówczas przybywa Marcelina z Bartolo i Basilio, aby nalegać na Figaro o spłatę długu, lub ślub. Figaro jednak odmawia. Wskutek takiego obrotu sprawy, hrabia wyznacza rozprawę sądową.

A k t III.
Zuzanna informuje hrabiego o spotkaniu w ogrodzie, jednak ten uważa , że niewiasta próbuje tylko z niego zakpić. Jest urażony szczęściem Figaro, jak również nadszarpnięciem jego dumy własnej. Hrabia postanawia zemścić się na Fogaro podczas procesu.
W czasie owego przewodu sądowego wychodzi na jaw, że Figaro jest zaginionym dzieckiem Marceliny i Bartolo, zatem dług zostaje umorzony. Hrabina chce zdemaskować zdrady męża zatem poleca Zuzannie napisanie liściku i chce sama udać się na to spotkanie. Zuzanna miałaby wręczyć hrabiemu liścik wówczas gdy dziewczęta wiejskie miałyby prosić hrabinę o wspólną zabawę. Niestety wśród dziewcząt Antonio ogrodnik dostrzega Cherubina. Nawet nie może go ukarać bowiem Basia publicznie przypomina o zaleceniach się hrabiego i o tym, że obiecał spełnić każde jej życzenie. Ona zatem domaga się zgody na małżeństwo z Cherubinem. Zgodę naturalnie otrzymuje.

A k t IV.
Hrabina z Zuzanną nie powiadomiły o swych postanowieniach Figara, który widział moment wręczania liściku. Basia z rozkazu hrabiego oddaje Zuzannie szpilkę, którą liścik był spięty, co przekonuje Figaro o podstępie ( aria: L` ho perdutta mia meschina ). Postanawia także wybrać się do parku wieczorem, aby zemścić się na Zuzannie i dać nauczkę hrabiemu. W odsłonie drugiej ostatniego aktu dzieje się szereg zabawnych zjawisk. Hrabia zgodnie z planem żony, bierze hrabinę za Zuzannę, Figaro Zuzannę za hrabinę, co więcej, wyznaje jej miłość. Gdy sytuacja się wyjaśnia, hrabia ośmieszony błaga hrabinę o przebaczenie zezwalając na ślub Figaro i Zuzanny.

Twórcy dębickiego „Wesela Figara” to: Paweł Adamek – sprawował kierownictwo muzyczne oraz dyrygował orkiestrą, Jakub Bulzak – reżyserował przedstawienie i był autorem projektu scenografii, Wacław Jałowiec i współpracująca z nim Agnieszka Osak – scenografia, Elżbieta Bodziany – choreografia, Zdzisław Worek – światła, Irena Lewicka – kostiumy, Izabela Piekarczyk – charakteryzacja, Jan Miler – kierownictwo sceny, Sergiusz Smolnicki i Bogdan Helt – zespół techniczno-akustyczny, Franciszek Wojciech Uryasz i Jan Kubik – prace stolarskie, Lidia Bielatowicz, Karolina Kwiatkowska, Anna Magdoń i Agnieszka Solecka – inspicjentki.

Soliści: Figaro – Paweł Trojak, Zuzanna – Karolina Pawula, hrabia Almaviva – Leopold Stawarz, hrabina Rozyna – Alicja Płonka, Cherubin – Katarzyna Plewniak, Marcelina – Sylwia Wojnar, Bartolo – Maciej Gorczyczyński, Basilio – Maciej Kucera, Don Curzio – Tomasz Furman, Antonio – Józef Wilczyński, Barbarina – Barbara Kucera i Juan Suero de la Leche – Jan Maślanka. Na scenie pojawiły się chóry parafii Matki Bożej Anielskiej i Miłosierdzia Bożego wzmocnione Mielecką Grupą Wokalną. Grała orkiestra Państwowej Szkoły Muzycznej w Dębicy oraz jej goście.

Poniżej obszerna fotorelacja – zapraszam.

Comments